Visitors Counter

249186



Skąd mogą brać się trudności szkolne?

 

           

Zdarza się, ze na pewnym etapie nauki dobry do tej pory uczeń przestaje radzić sobie w szkole. Warto poznać przyczyny takiego stanu rzeczy i środki zaradcze.

Bywa i tak, że to dziadkowie, a nie rodzice,  spędzają z dzieckiem większość czasu. I to oni najwcześniej zaważają, że Asia czy Staś na kłopoty w szkole. Bywa, że czasem są to kłopoty wynikające ze stanu zdrowia dziecka (np. wady wzroku, alergie, wady słuchu).  Ale są inne kłopoty w nauce – niepowodzenia szkolne, depresja młodzieńcza, zespół Aspergera, zespół nadpobudliwości psychoruchowej  czy podobne.

Niepowodzenia szkolne to sytuacja, gdy między możliwościami dziecka a tym, czego wymaga od niego szkoła, występuje rozbieżność. Uczeń wydaje się być dzieckiem zdolnym, zdrowym, a mimo to nie osiąga takiego poziomu wiedzy i umiejętności, jaki jest przypisany do danego etapu nauki.  Zwykle tak jest, że jedna trudność pociąga za sobą następne; uczeń zaczyna źle czuć się w szkole, w domu (cierpi np. na bóle brzucha, na silną i nieodpartą potrzebę  skorzystania z ubikacji, unika wybranych lekcji czy dni nauki), nie chce chodzić do szkoły.  Widzi, że jego działania są nieskuteczne, przestaje więc próbować. Niepowodzenia szkolne mogą u dziecka wywołać także reakcje obronne – płacz, wybuchy agresji, gniewu, bóle głowy i brzucha. Toteż przyczyn niepowodzeń szkolnych należy szukać natychmiast, gdy pojawią się u dziecka pierwsze oznaki trudności.   Ważną sprawą jest szybka i sprawna diagnostyka. Należy sprawdzić wzrok i słuch dziecka, gdyż potrafią niewielkie wady tych zmysłów  ogromnie utrudnić mu funkcjonowanie w szkole. Przy nauce czytania i pisania ważna jest sprawność rąk; motoryka mała i duża bardzo wpływa na naukę w tych sferach. Dzieci wkładają wiele pracy i wysiłku w naukę, ale efekty są mizerne – zeszyty robią wrażenie niestarannych, popełniają wiele błędów ortograficznych, natrafiają na duże problemy w nauce języka polskiego, języków obcych, matematyki, geografii czy mają problemy z wf.! Należy także zwrócić uwagę na dzieci, które w krótkim czasie wyrosły – mogą mieć trudności z koordynacją ruchową, ze prawidłowym skoordynowanie pracy ręki – oko (z nauką pisania). Trzeba także wykluczyć wady wymowy, które rzutują na kontakty z innymi czy aktywność na lekcjach.

Depresja młodzieńcza to osobny i obszerny temat; pojawia się w okresie dojrzewania (ok. 11 roku życia), może być przyczyną  problemów w szkole, nie tylko z nauką.  U młodzieży depresja przejmuje nietypowy obraz, pojawiają się np.  uporczywe dolegliwości (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, bóle głowy, duszności, kołatanie serca, częste zasłabnięcia lub omdlenia). Rodzicom i nauczycielom trudno się czasem zorientować w tym, z jakimi problemami / problemem boryka się dziecko / nastolatek. Pojawiają się także zaburzenia koncentracji i trudności z zapamiętywaniem, które mają wpływ na naukę szkolną, pogorszenia się wyników w uczeniu się. Uczeń zaczyna wtedy wagarować …  Tworzy się „błędne koło” zachowań i objawów.  Obniżenie nastroju i nietypowe objawy somatyczne zawsze wymagają specjalistycznej konsultacji (psycholog, lekarz psychiatra).

Jeśli uczeń kl. V ma kłopoty z językiem polskim, a świetnie sobie radzi np. z matematyką i innymi przedmiotami, warto zasięgnąć konsultacji w poradni psychologiczno-pedagogicznej. Wtedy zostaną określone mocne i słabe strony ucznia. Rodzice uzyskają poradę, co dalej robić ze swoim dzieckiem; być może potrzebna będzie specjalistyczna konsultacja lekarska ? Dziecka otrzyma opinie / orzeczenie na wniosek rodziców / prawnych opiekunów; będą tam zawarte zalecenia dla szkoły i rodziców co dalej ćwiczyć z dzieckiem, jakimi formami pomocy psychologiczno-pedagogicznej powinien być objęty w szkole, z czym  uczeń ma największe problemy i jak im zaradzić (terapia rodzinna, indywidualna, metody, sposoby i formy pracy w szkole i w domu).

Oczywiście, to niewielki fragment trudności w nauce jakie może spotkać dziecko; ważne jest nieukrywanie tego faktu (przed sobą, dzieckiem, otoczeniem); ważne jest porozmawianie z pedagogiem szkolnym / wychowawcą o podejrzeniach czy problemach dziecka; ważne przeprowadzenie szybkiej i skutecznej diagnozy.

Powodzenia!

 

 

 

                                                                                     M. Smolarkiewicz-Maliszewska, psycholog