Visitors Counter

249184



Jak rozumieć opinię poradni psychologiczno-pedagogicznej? Leksykon pojęć :)

Analiza i synteza - ogół czynności dokonywania rozkładu całości na poszczególne elementy składowe oraz scalania tych elementów w całość.

Analiza głoskowa - umiejętność rozkładania słów na poszczególne elementy składowe (głoski).

Analiza sylabowa - umiejętność rozkładania słów na sylaby.

Błędy specyficzne - błędy typowe, charakterystyczne dla dysleksji rozwojowej, symptomatyczne dla różnych przyczyn ich powstania, zależne od tego, jaka funkcja rozwija się nieprawidłowo (np. dodawanie, podwajanie liter, mylenie liter o podobnych kształtach, czy przestawianie kolejności liter).

Deficyty rozwojowe - inaczej dysfunkcje, parcjalne lub fragmentaryczne zaburzenia rozwoju psychomotorycznego - opóźnienie rozwoju psychomotorycznego, wolniejsze tempo rozwoju określonych funkcji.

Dysleksja "skompensowana" - takie określenie warto stosować w odniesieniu do starszych uczniów w wypadku, gdy u ucznia stwierdzono już dysleksję, lecz obecnie na skutek wieloletnich ćwiczeń, wieku, inteligencji, nie popełnia on zbyt wiele błędów i są to wyłącznie błędy ortograficzne.

Funkcje poznawcze – zespół procesów, dzięki którym odbieramy informacje z otoczenia oraz stosunki między nimi ( odzwierciedlamy w naszej psychice to, co nas otacza) – należą tu: uwaga, pamięć, wrażenia i spostrzeżenia wzrokowe, słuchowo-językowe, dotykowe, kinestetyczne, orientacja w schemacie ciała i w kierunkach w przestrzeni.

Inteligencja ogólna – jest to zdolność przystosowania się do okoliczności dzięki dostrzeganiu abstrakcyjnych relacji, korzystaniu z uprzednich doświadczeń i skutecznej kontroli nad własnymi procesami poznawczymi. W jej skład wchodzą: Inteligencja werbalna – obejmuje funkcjonowanie słowno-pojęciowe, bada procesy pamięci oraz umiejętność posługiwania się wiedzą nabytą w ciągu życia, Inteligencja niewerbalna – obejmuje funkcjonowanie przestrzenno-spostrzeżeniowe, bada głównie zdolność myślenia logicznego, w oparciu o konkrety – materiał spostrzegany wzrokowo. Inteligencję można mierzyć za pomocą Skali Inteligencji D.Wechslera. W wyniku badania otrzymuje się Iloraz Inteligencji danej osoby w skali słownej, skali bezsłownej oraz skali pełnej, dzięki czemu można ustalić, który rodzaj inteligencji jest mocną stroną ucznia, jakie uzdolnienia poznawcze najlepiej pomagają mu w jego funkcjonowaniu.

Myślenie przyczynowo-skutkowe - umiejętność określenia kolejności wydarzeń, porządkowania ich, ocenienia co jest skutkiem a co przyczyną

Koordynacja wzrokowo-ruchowa - współdziałanie, zharmonizowanie funkcji wzrokowych i ruchowych.

Lateralizacja jednorodna - dominacja czynności ruchowych jednej ze stron ciała.

Lateralizacja lewostronna - dominacja lewej strony ciała; lewej ręki, oka i nogi.

Lateralizacja prawostronna - dominacja prawej strony ciała; prawej ręki, oka i nogi.

Lateralizacja nieustalona - brak dominacji określonej strony ciała, wyraża się jako oburęczność, obuoczność itd.

Motoryka duża - sprawność ruchowa całego ciała (utrzymanie równowagi ciała, koordynacja ruchów kończyn podczas biegania, skakania itd.).

Motoryka mała (motoryka rąk) - sprawność ruchowa rąk w zakresie szybkości ruchów i ich precyzji.

Pamięć mimowolna (mechaniczna) - zdolność do przyswajania wiedzy w sposób mimowolny, nieuświadomiony.

Pamięć wzrokowa - zdolność do utrwalania i przypominania informacji wizualnej i dzięki temu przyswajania wiedzy.

Pamięć słuchowa - zdolność do utrwalania i przypominania informacji dźwiękowej i dzięki temu przyswajania wiedzy.

Pamięć sekwencyjna - zdolność do przyswajania, utrwalania i przypominania sekwencji cyfr, nazw (np. nazw pór dnia, roku, posiłków).

Rozwój psychoruchowy - całość procesów psychicznych (intelektualnych, orientacyjno-poznawczych oraz motorycznych), rozwijających się harmonijnie.

Rozwój psychoruchowy nieharmonijny – zakłócenia tempa rozwoju poszczególnych sfer, np. niektóre sfery rozwijają się w przeciętnym tempie, podczas gdy inne rozwijają się z opóźnieniem lub przyśpieszeniem.

Rozwój psychoruchowy zaburzony – zakłócenia rozwoju ze względu na tempo, rytm oraz dynamikę.

Rozwój praksji - rozwód zdolności do wykonywania ruchów celowych, charakterystycznych dla gatunku ludzkiego.

Ryzyko dysleksji - obecność symptomów dysharmonijnego rozwoju psychoruchowego dziecka, które zapowiadają wystąpienie dysleksji rozwojowej.

Percepcja – organizacja i interpretacja wrażeń zmysłowych w celu zrozumienia otoczenia; jest to świadoma reakcja narządu zmysłowego na różne bodźce zewnętrzne.

Percepcja słuchowa - jest to zdolność do odbioru dźwięków, ich rozpoznawania i różnicowania, a także interpretowania przez odniesienie do poprzednich doświadczeń (zdolność słuchowego spostrzegania, różnicowania wyrazów, sylab, głosek)

Percepcja wzrokowa – jest to zdolność do postrzegania i różnicowania kształtów, obrazów, rejestrowania położenia przestrzennego elementów.

Wskaźnik fragmentarycznego deficytu rozwojowego (Wfdr) - wskaźnik oceny głębokości zaburzeń rozwoju badanej funkcji.

Zaburzenia percepcji słuchowej - słuchowe zaburzenia odbioru mowy, które nie są uwarunkowane niedosłuchem, lecz zaburzeniami analizy i syntezy dźwięków mowy, wynikającymi z nieprawidłowego funkcjonowania odpowiednich okolic mózgu, głównie w lewej półkuli, gdzie zlokalizowany jest ośrodek korowy słuchowy.

Zaburzenia percepcji wzrokowej - zaburzenia analizy i syntezy wzrokowej, zaburzenia postrzegania i różnicowania kształtów, rejestracji położenia przestrzennego elementów.

Zmęczenie ręki piszącej - spowodowane jest zbyt silną koncentracją na technice pisania, nadmiernym wysiłkiem wynikającym z napięcia mięśniowego, którego dziecko nie potrafi kontrolować.

Słuch fonemowy - to zdolność różnicowania głosek podobnie brzmiących np.: z-s koza – kosa. Trudności w tym zakresie są przyczyną błędów w pisowni zmiękczeń, zapisywaniu i-j, odróżnianiu głosek nosowych om, em, on, en, pisowni głosek dźwięcznych z-s, k-g.

Tempo uczenia się wzrokowo-ruchowego - szybkość uczenia się pisania symboli graficznych oparte na koordynacji oka i ręki, uzależnionego od prawidłowej sprawności ruchowej rąk i silnej lateralizacji

Terapia pedagogiczna - specjalistyczne zajęcia korekcyjno–kompensacyjne, prowadzone za pomocą różnorodnych metod i technik, mające na celu usprawnianie zaburzonych funkcji i wyrównywanie deficytów rozwoju.

Zaburzenia orientacji przestrzennej - przejawiają się brakiem orientacji w lewej i prawej stronie własnego ciała oraz w kierunkach przestrzeni: w lewo, w prawo, wyżej, niżej, w przód, w tył, nad, pod itp.

Zaburzenia słuchu fonemowego – trudności w spostrzeganiu dźwięków mowy, a więc w odróżnianiu głosek i różniących je cech dystynktywnych (np. z-s – różni tylko jedna cecha dystynktywna dźwięczność).

Zaburzenia umiejętności fonologicznych – trudności w operowaniu cząstkami mowy (sylabami, głoskami, cząstkami wyrazów). W ich wyniku pojawiają się takie charakterystyczne błędy jak:

• W pisaniu: przestawianie i opuszczanie liter, końcówek wyrazów, wolne tempo pisania, błędy w pisaniu ze słuchu.

• W czytaniu: długo utrzymujące się głoskowanie, wolne tempo, brak płynności, trudności z rozumieniem czytanych treści.

Opracowano na podstawie poradnika „Uczeń z dysleksją w szkole" M. Bogdanowicz, A. Adryjanek, Operon, Gdynia 2004 oraz książki "Skala inteligencji Wechslera dla dzieci (WISC-R) w praktyce psychologicznej" G.Krasowicz-Kupis, K. Wiejak, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008.