Visitors Counter

249186



Rodzicu, możesz zmotywować swoje dziecko do nauki i pomóc w efektywnym uczeniu się!

Rodzicu, możesz zmotywować swoje dziecko do nauki

i pomóc w efektywnym uczeniu się!

  1.  Spraw, by dziecko uwierzyło we własne siły i możliwości

v Doceniaj wysiłek, wkład pracy, wytrwałość w działaniu,  a nie tylko efekty. Zachęcaj do większego zaangażowania, podkreślaj mocne strony dziecka – wiara w siebie sprzyja większej aktywności i pokonywaniu trudności.

v Chwal dziecko nie tylko za dobre oceny, ale nawet za najdrobniejsze osiągnięcia (nie ogólnie, lecz za konkretną rzecz – np. jeśli szybko wykona zadanie pochwal je, że zrobiło to szybko
i dobrze, jeśli trwało to dłużej pochwal za wytrwałość).

v Wyrażaj pochwały, przypominaj dziecku o jego poprzednich osiągnięciach, staraj się podkreślać sukcesy zamiast braków - sukcesy wzmacniają motywację do pracy.

v Wspólnie z dzieckiem przyklej w widocznym miejscu kartkę z tytułem „Co już umiem?”. Zapisujcie na niej to, czego dobrze nauczyło się w ostatnim czasie. Zwróć uwagę dziecka jak szybko kartka zapełniła się,  o ile poszerzyła się jego wiedza.

v Unikaj porównywania z rodzeństwem oraz innymi uczniami. Zwracaj natomiast uwagę na poprzedni poziom wiadomości i umiejętności. Uświadomisz w ten sposób dziecku jego postępy i zmotywujesz do dalszej pracy.

v Przekonuj, że porażki zdarzają się każdemu i nie należy się poddawać. Nie wyśmiewaj niepowodzeń, nie okazuj ciągłego niezadowolenia. Wskaż jak można uczyć się na błędach.

v W przypadku doświadczenia przez dziecko porażki, nie zaprzeczaj jego uczuciom mówiąc, że nic się nie stało. Nazwij jego uczucia (np. widzę, że jest Ci bardzo smutno z tego powodu, widzę, że jesteś rozczarowany i zniechęcony przez złą ocenę). Wspólnie z dzieckiem pomyśl jak można rozwiązać dany problem.

v Krytycyzm wyrażaj subtelnie - tylko taki jest sposobem motywowania.

  1. 2.Naucz dziecko samodzielności i odpowiedzialności za szkolne obowiązki

v Powstrzymaj się od nadmiernej ingerencji. Jeśli przejmujesz całkowitą odpowiedzialność  za pracę domową dziecka, daje to jemu sygnał, że samo nie potrafi tego zrobić. Stałe wyręczanie wzmacnia u dziecka niechęć do podejmowania wysiłku, prowadzi do niezaradności. Jeśli nadmierna pomoc trwa zbyt długo dziecko czuje się zwolnione z obowiązków szkolnych, nie inicjuje samodzielności. Brak samodzielności utrudnia szkolną naukę, nie pozwala dziecku wierzyć we własne siły.

v Pomoc nie powinna sprowadzać się do robienia za dziecko. Przekonuj, że własną aktywnością zdobywa wiedzę. Ważne jest jednak,  żeby wiedziało, że w razie problemu może prosić Cię o pomoc i  liczyć na Ciebie.

v Rozmawiaj  z dzieckiem jak najwięcej, wysłuchuj je uważnie, okaż zrozumienie, nie bagatelizuj jego problemów, interesuj się jego sprawami.

v Jeśli jesteś zmęczony bądź  nie masz akurat czasu nie mów ,,daj mi spokój, radź sobie sam”. Zaproponuj, aby zajęło się czymś innym. Zapewnij, że poświęcisz mu czas później.

v Wspieraj, ale nie wyręczaj. Udzielaj pomocy, gdy sobie nie radzi; w razie potrzeby udzielaj wskazówek naprowadzających, tłumacz, wskazuj źródła wiedzy, organizuj naukę w formie zabawy, przepytuj przed sprawdzianem.

v Sukcesywnie i  dyskretnie kontroluj postępy dziecka w nauce.

  1.  Stwórz dziecku  odpowiednie miejsce i ,,klimat” do nauki

v Zapewnij dziecku własne i stałe miejsce pracy, przewietrzone, oddalone od hałasów, uporządkowane, w którym będą przybory i pomoce szkolne w zasięgu ręki, dobre oświetlenie (z lewej strony dla praworęcznych), krzesło i biurko dostosowane do wzrostu.

v Wyeliminuj zbędne bodźce wzrokowe i słuchowe. Pokaż dziecku, że skupiona uwaga 
i koncentracja na zadaniu pomaga szybciej zapamiętywać (w czasie nauki nie powinno oglądać TV).

v Pamiętaj, że ogromne znaczenie ma atmosfera panująca w rodzinie. Unikaj atmosfery napięcia. Naukę utrudniają: strach, lęk, konflikty i kłótnie.

v Akceptacja i bezpieczeństwo są ważnymi czynnikami  efektywnej nauki. Jeśli dziecko będzie miało spokój, równowagę emocjonalną oraz wsparcie, chętniej będzie pracować, a jego szkolne zmagania staną się łatwiejsze.

  1.  Sprawdź, czy dziecko stosuje podstawowe zasady uczenia się

v Ucz dziecko systematyczności. Nawet jeśli nie radzi sobie z czymś, jest słabsze, systematyczną pracą może to nadrobić.

v Przypomnij dziecku, że  uczymy się od ogółu do szczegółu. Najpierw zapoznajemy się
z treścią, następnie skupiamy się na szczegółach.

v Najlepiej zapamiętujemy początek i koniec tego, czego się uczymy. Większej uwagi
i skupienia będzie zatem wymagało przyswajanie informacji zawartych w środkowej części materiału.

v Zachęcaj dziecko, aby uczyło się nowych zagadnień z pewnym wyprzedzeniem przed spodziewaną klasówką. Uczenie się bezpośrednio przed klasówką jest niekorzystne dla zapamiętywania.

v Wyrabiaj u dziecka nawyk pakowania do plecaka książek, zeszytów i wykonanych prac bezpośrednio po odrobieniu zadań domowych.

v Uświadom dziecku, jak ważne jest uczenie się przez zrozumienie. Najpierw należy zrozumieć, potem zapamiętać.

v Zwróć uwagę, by dziecko podczas nauki angażowało jak największą ilość zmysłów. Zapamiętywanie musi przebiegać aktywnie Warto robić krótkie  notatki, sporządzać mapy myśli, podkreślać ważne informacje, stosować kolorowe pisaki i kartki, wieszać je w pokoju, powtarzać głośno, tłumaczyć komuś, łączyć nowe wiadomości z już znanymi.

v Zachęcaj do nauki poprzez przygotowywanie gier, zabaw, quizów związanych
z przerabianym w szkole materiałem. Układając pytania dziecko nauczy się więcej
i szybciej niż tylko na nie odpowiadając.

  1.  Zadbaj o odpoczynek dziecka podczas długotrwałej nauki

v Naucz dziecko wyznaczać czas pracy i czas odpoczynku. Pora odrabiania lekcji  powinna być stała (ale nie bezpośrednio przed lub po szkole). Po 30 – 45 minutowej pracy umysłowej, konieczna jest krótka 5 – 10 minutowa przerwa.

v Po dłuższej i intensywnej pracy zaproponuj dziecku opuszczenie miejsca pracy w celu  odprężenia i odpoczynku. Przerwy można wykorzystać na przekąskę oraz relaks.

v Zapoznaj dziecko z ćwiczeniami relaksacyjnymi, w tym również ćwiczeniami oddechowymi.

v Zachęcaj dziecko do ćwiczeń ruchowych, które pobudzają i ,,odświeżają’’ umysł.

  1.  Zadbaj o rozwijanie dziecięcych zainteresowań

v Zadbaj o to, aby Twoje dziecko miało możliwość rozwijania zainteresowań i zdolności. Zainteresowania są źródłem wiedzy dla ucznia, sprzyjają ogólnemu rozwojowi, pobudzają do aktywności umysłowej. Zachęcaj również do udziału w zajęciach pozalekcyjnych. Nie zmuszaj jednak, jeśli nie chcesz uzyskać odwrotnego skutku. Zmuszanie może wywołać opór.

v Naucz korzystania z różnych źródeł informacji np. gier dydaktycznych, czasopism, słowników, encyklopedii.

v Pierwszym krokiem, aby zachęcić dziecko do nauki  jest zachęcenie do czytania. Dziecko, które od najmłodszych lat czyta dla przyjemności z mniejszym oporem sięgnie po podręczniki szkolne.

v Naucz swoje dziecko korzystania z biblioteki. Niech samo wybierze jakąś książkę bądź czasopismo. Wyrobi to nawyk czytania i szukania informacji.

v Zachęcaj do nauki poprzez zabawę – zgadywanki, krzyżówki, ciekawostki,  zabawy logiczne  mogą być dobrym początkiem do rozwijania zainteresowań.

v Oglądaj z dzieckiem ciekawe programy w TV, rozmawiajcie o nich.

v Często zwracaj uwagę dziecka na to, że wiedza przydaje się w codziennym życiu. Podkreślaj praktyczne korzyści płynące ze zdobywania wiedzy (podawaj konkretne przykłady).

  1.  Współpracuj z nauczycielami, pedagogiem i psychologiem szkolnym

v Pamiętaj, że niezbędną formą pomocy dziecku w nauce jest ścisła współpraca rodziców
i nauczycieli, uwzględniająca jego możliwości i troskę o  rozwój. Brak motywacji u Twojego dziecka wynikać może z niewykształcenia nawyku do uczenia się. Może być tez skutkiem doznanych przez nie wcześniejszych niepowodzeń. Dziecko potrzebuje zrozumienia, wsparcia i wiary, że sobie poradzi.

v Nie mów źle o szkole. Twoje dziecko będzie traktować ją podobnie. Stosunek do szkoły
i nauczyciela ma wpływ na stosunek do nauki. Dziecko powinno myśleć o  szkole pozytywnie, jako o miejscu, w którym zdobędzie wiedzę. Dawaj mu do zrozumienia, że nauka jest ważna, nie mów, że to strata czasu.

Opracowanie: Ewelina Szczepkowska

Bibliografia:

Buzan T., Genialna Pamięć, BBC Active, Łodź 2007.

Chapman Weston D., Weston M. S., Co dzień mądrzejsze. 365 gier i zabaw kształtujących charakter, wrażliwość i i inteligencję emocjonalną dziecka, Pruszyński i S – ka, 2010.

Faber A., Mazlisch E., Jak mówić, żeby dzieci się uczyły w domu i w szkole. Media Rodzina, Poznań 1998.

Linksman R., W jaki sposób szybko się uczyć, Grupa Wydawnicza Bertelsmann Media, Warszawa 2001.

Łukasiewicz M., Sukces w szkole. Jak uczyć się 2 – 3 razy szybciej i umiejętnie sprzedawać swoją wiedzę, Wyd. Rebis, Poznań 2006.

Siekańska M.,  Zrozumieć problem motywacji, Psychologia w szkole, nr 4 (28) 2010.

Poradnia Psychologiczno – Pedagogiczna w Puszczykowie

ul. Żupańskiego 2, 62 – 040 Puszczykowo, tel. (61) 2245168

e – mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.