Visitors Counter

249188



TELEWIZJA W ŻYCIU DZIECKA

TAK

  • telewizja, jako źródło informacji o świecie, może pozytywnie wpływać na wychowanie i kształcenie dziecka
  • pokazuje dzieciom, że nawet odległy w kilometrach zakątek świata jest nam bliski
  • dzieci poznają różne kultury, tradycje, zwyczaje oraz dowiadują się ciekawostek o świecie zwierząt i roślin
  • specjalnie przygotowane programy edukacyjne rozwijają zainteresowania, wzbogacają wiedzę i ułatwiają naukę języków obcych
  • sprawozdania z wydarzeń sportowych zachęcają dzieci do uprawiania sportów
  • telewizja uczy wrażliwości na potrzeby innych osób, poprzez pokazywanie zarówno świata bogatych, jak i ubogich, którzy liczą na pomoc
  • poprzez pokazywanie pozytywnych wzorów zachowania (ekolodzy, lekarze bez granic,  pomoc humanitarna po kataklizmach, itp.) pobudza chęć ich naśladowania.

NIE

  • przy 3-4 godzinach dziennie bezmyślnego oglądania programów telewizyjnych u dzieci pojawia się lenistwo umysłowe
  • brak ruchu fizycznego, objadanie się Fast foodami prowadzi do otyłości, apatii, bierności
  • telewizja jest medium wysokiego ryzyka – lansuje bierność i brak kreatywności, prowadzi do utraty kontaktu z rodzicami, do życia w nierealnym świecie
  • według statystyk – najmłodsi spędzają od 20 do 40 godzin tygodniowo przed telewizorem,


a do 18 roku życia przeciętnie obejrzą 8 tysięcy morderstw i 100 tysięcy aktów przemocy

  • powoduje to, iż rośnie u dzieci tolerancja na agresję i przyzwolenie na jej stosowanie
  • dziecko woli przesiadywanie przed telewizorem od nudnej nauki – ma trudności z koncentracją uwagi, z wysławianiem się (biernie ogląda migające obrazy – nie wzbogaca swojego słownictwa), z czytaniem, z logicznym myśleniem (naśladuje podane schematy działania), z wyobraźnią i fantazją
  • dzieci mają trudności ze snem – sny pełne są scen z filmów, które oglądały
  • dzieci łatwo ulęgają presji reklam – chcą tego, co widzą na ekranie TV
  • dzieci mają trudności w pełnieniu ról społecznych – dziewczynki chcą być traktowanej jak dorosłe obiekty pożądania, chłopcy przyjmują postawę twardziela
  • filmy pokazuję jak prosto i skutecznie rozwiązać swoje problemy – poprzez naśladowanie przemocy bohatera ze szklanego ekranu.


W Ogólnym Europejskim Badaniu Preferencji UPC 2007 zapytano, jakich konsekwencji obawiają się rodzice dzieci, które długo przesiadują przed TV:

  • Austriacy obawiali się, że ich dzieci się roztyją
  • Niemcy – że ulegną reklamom
  • Polacy – że będą agresywne.

U dzieci, spędzający zbyt wiele czasu przed telewizorem, pediatrzy zaobserwowali:

  • otyłość, skłonność do zaparć, skrzywienie boczne kręgosłupa, skoliozy, zaburzenie prawidłowego rozwoju szkieletu kostno-mięśniowego, bóle odcinka szyjnego kręgosłupa, pogłębiające się wady wzroku (w tym zaburzenia akomodacji oka, wpływające na naukę pisania i powodujące dysleksję) i słuchu, zespół nadpobudliwości psychoruchowej, nadmierną senność lub bezsenność jako reakcje na emitowane przez odbiornik telewizyjny promieniowanie.


TAK czy NIE? To zależy od postawy rodziców:

  • rodzice powinni znać treści, które niosą programy telewizyjne, powinni dobierać je stosownie do wieku i wrażliwości małego widza
  • dziecka nie wolno zostawiać sam na sam z telewizorem
  • zaczynamy wspólne oglądanie od dobranocek, potem seriali familijnych, programów edukacyjnych – przyrodniczych, historycznych, geograficznych
  • rodzice powinni dzielić się z dzieckiem uwagami na temat oglądanych programów, ze starszymi – dyskutować o nich
  • do 3 roku życia dzieci nie powinny wcale oglądać telewizji!
  • miedzy 4 a 6 rokiem życia mogą spędzać przed ekranem do 30 minut, między 7 a 9 – 45 minut, 10 a 14 – godzinę do dwóch, dłużej z przerwą na odreagowanie emocji.


COŚ W ZAMIAN:

  • wycieczka rowerowa, wyścig na rolkach, wspólny wypad na basen, wyjście na plac zabaw,
  • a przy deszczowej pogodzie – gry planszowe, malowanie, budowanie z  klocków
  • ignorujmy prośby o włączenie telewizora, dając dziecku temat do ciekawej rozmowy
  • ustalmy stałe pory na oglądanie telewizji i wybierzmy dla dziecka programy
  • poprzez zapewnienie dziecku aktywności fizycznej i poświęcenie mu czasu, dajemy dziecku poczucie, że jest dla nas ważne, że myślimy o nim, a zaprocentuje to w przyszłości – gdy dziecko będzie nastolatkiem.

NIE DLA TELEWIZJI bo skazuje dziecko na samotność, problemy zdrowotne i psychiczne.

TAK DLA TELEWIZJI bo inspiruje do wspólnych zabaw i rozwija zainteresowania.


5 ZASAD OGLĄDANIA TELEWIZJI PRZEZ DZIECKO:

  1. Posadź dziecko 3 - 4 metry przed ekranem.
  2. Zadbaj, aby w pokoju nie było zbyt ciemno.
  3. Ustal zasady okładania telewizji (czas, porę dnia, fakt odrobienia lekcji, typ programu – tylko z zielonym znaczkiem, nie – przed szkołą, w czasie posiłków, w czasie spotkań rodzinnych i towarzyskich, w czasie odrabiania lekcji).
  4. Nie zostawiaj dziecka sam na sam z telewizorem.
  5. Rozmawiaj z dzieckiem na temat obejrzanych filmów, bajek, programów edukacyjnych.


Opracowanie:

mgr Małgorzata Smolarkiewicz-Maliszewska

psycholog